غزل شمارهٔ 475

جام لعلش نگر از باده گلرنگ مپرس

ناله من شنو از زمزمه چنگ مپرس

جلوه شاهد گل بین سحر از حجله ناز

موجب ناله مرغان شباهنگ مپرس

نام من مایه ننگ است به جایی که منم

قصه نام مگو قاعده ننگ مپرس

تنگدستان تو را کام دل اندر غیب است

سر این نکته به جز زان دهن تنگ مپرس

عاشق کام طلب را ز غم و درد مگوی

مطرب بزم نشین را ز صف جنگ مپرس

بادپایان نتوانند ره عشق سپرد

قطع این مرحله از بارگی لنگ مپرس

جامی امید وصول حرم ار هست تو را

راهی می بین و قدم می زن و فرسنگ مپرس