غزل شمارهٔ 29
Toggle stanza 1ماه من گر عیان کند خود را
11
ماه من گر عیان کند خود را
قبله عاشقان کند خود را
22
او فرشته ست جای آن دارد
کز نظرها نهان کند خود را
33
جرعه نوش لبش به آب حیات
زنده جاودان کند خود را
44
تیر اگر سرو قامتش بیند
پی خدمت کمان کند خود را
55
گر دهد دست شیر گردون را
سگ آن آستان کند خود را
66
چون کند سرمگی غبار رهش
چشم من سرمه دان کند خود را
77
گر تواند به وصف او جامی
پای تا سر زبان کند خود را
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور