شمارهٔ 26

درویش ضعیف‌حال را در خشکی تنگ‌سال مپرس که «چونی؟»، الا به شرط آن که مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش.

خری که بینی و باری به گل درافتاده

چنین که گم شده در زلف پای تا به سرش

به پیچ و تاب توان یافتن مگر کمرش