غزل شمارهٔ 466

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
برگل از سبزه خط غالیه بویی داری
1

برگل از سبزه خط غالیه بویی داری

چشم بد دور چه آراسته رویی داری

2

چه دلاویز بود زلف تو یارب که دراو

صد دل آویخته از هر سر مویی داری

3

با همه نیک بود خوی تو لیکن چو فتد

با منت کار چه گویم که چه خویی داری

4

چشم بهبود مدار ای که دل افتاده چو من

درکف فتنه گری عربده جویی داری

5

گوی گفتن ذقنت را سخن بیهوده ست

گوش تا چند به هر بیهده گویی داری

6

بس که گلچهره اسیر تو شد و لاله عذار

چون چمن پر گل و لاله سر کویی داری

7

واصل کعبه شدن حد تو نبود جامی

اینقدر بس که به راهش تک و پویی داری

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…