غزل شمارهٔ 333

نی ماه منظری که نظربازیی کنم

در پایش اوفتاده سرافرازیی کنم

نی عاشقی که چون به لب آرد سرود شوق

با او درآن ترانه هم آوازیی کنم

نی صوفیی که چون شودش کشف راز غیب

با او به کنج صومعه همرازیی کنم

نی فاضلی که چون فکند درمیان سخن

از نظم و نثر نادره پردازیی کنم

چون ساحت امل ز کهن طرحها تهیست

شد وقت آنکه طرح نواندازیی کنم

در کنج بینوایی و بیغوله خمول

بر چنگ فقر و فاقه نواسازیی کنم

جامی که داده سود و خریده زیان خویش

با او درآن معامله انبازیی کنم