بخش 37 - اشارت به معنی آنچه رسول صلی الله و علیه و سلم فرموده است که الدنیا ملعونة و ملعون ما فیها الا ذکر الله سبحانه

Toggle stanza 1
هست قول نبی که دنیی دون
1

هست قول نبی که دنیی دون

وانچه جز ذکر ایزد بیچون

2

داخل اوست جمله ملعونند

وز نظرگاه قرب بیرونند

3

هر که پیوند ساخت با ملعون

نیست او هم ز حکم لعن برون

4

لعن حق چیست گویمت مشروح

کنم ابواب فهم آن مفتوح

5

لعن، راندن بود ز ساحت قرب

محنت بعد بعد راحت قرب

6

هر که یکدم جدا ز مقصود است

او در آن دم لعین و مطرود است

7

چون به مقصود خویش رو آورد

رست از زخم تیغ لعنت و طرد

8

سایه لطف و رحمتش دریافت

آفتاب قبول بر وی تافت

9

قرب او چیست از حق آگاهی

بعد او زین طریقه گمراهی

10

امر و نهیی که هست در قرآن

هست ازین قرب و بعد داده نشان

11

امر باشد به قرب حق خواندن

نهی از اسباب بعد او راندن

12

دوزخ و آنچه هست در دوزخ

وان عذاب و نکال در برزخ

13

درکات مراتب بعداند

که یکایک مناسب بعداند

14

گشت ظاهر به یک طریق و نسق

صورت غفلت تو اندر حق

15

روضه خلد و بوستان نعیم

چشمه سلسبیل یا تسنیم

16

درجات بهشت و لطف قصور

عرفات قصور و جلوه حور

17

همه هستند پیش صاحب رای

صورت قرب و آگهی ز خدای

18

ای کزین آگهی شدی آگاه

غیر ازین آگهی مجوی و مخواه

19

هستی جان و تن همی فرسای

واندر آن آگهی همی افزای

20

تا نه از جان و تن فنا باشی

مرد آن آگهی کجا باشی

21

آگهی هست جاودان گنجی

گنج می بایدت بکش رنجی

22

در طلب ناکشیده محنت و رنج

ریش گاوی بود توقع گنج

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور