شمارهٔ 26
شاعر: حافظ
Toggle stanza 1به فر دولت گیتی فروز شاه شجاع
11
به فر دولت گیتی فروز شاه شجاع
که با کسم نبود بهر مال و جاه نزاع
22
بیار می که چه خورشید مشغل افروزد
رسد به کلبه درویش نیز فیض شعاع
33
صراحتی و حریفی خوشم زدنیا بس
که غیر از این همه اسباب تفرقست و صداع
44
برو ادیب به جامی بدل کن این شفقت
که من غلام مطیعم نه پادشاه مطاع
55
ز مسجدم به خرابات میفرستد عشق
حریف باده رسید ای رفیق توبه وداع
66
هنر نمی خرد ایام غیر از اینم نیست
کجا روم به تجارت بدین کساد متاع
77
ز زهد حافظ و طامات او ملول شدم
بساز رود و غزل خوان که می روم به سماع
زمین