غزل شمارهٔ 4
Toggle stanza 1او سپهر و منکف خاک اوکجا و منکجا
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
آن که تسبیح حصا بر صدق او آمد گوا
گاه احصای ثنایت گفته لا احصی ثنا
جامیدیوان اشعارقصایدشمارهٔ 1 - فی توحیده سبحانه و تعالی
مرحبا ای قاصد ملک معالی مرحبا
الصلا کز جان و دل نزل تو کردم الصلا
جامیدیوان اشعارقصایدشمارهٔ 2
من چو موسی در زمان آتش شوق و لقا
سوی کوه طور رفتم حبذا لی حبذا
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 131
عقل دریابد تو را یا عشق یا جانِ صفا ؟
لوح محفوظت شناسد یا ملایک بر سما ؟
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 144
سر برون کن از دریچه جان ببین عشاق را
از صبوحیهای شاه آگاه کن فساق را
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 151
دوش آن جانان ما افتان و خیزان یک قبا
مست آمد با یکی جامی پر از صرف صفا
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 152
از فراق شمس دین افتادهام در تنگنا
او مسیح روزگار و درد چشمم بیدوا
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 155
ای هوسهای دلم بیا بیا بیا بیا
ای مراد و حاصلم بیا بیا بیا بیا
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 156
امتزاج روحها در وقت صلح و جنگها
با کسی باید که روحش هست صافی صفا
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 158
ای چو نعمانبن ثابت در شریعت مقتدا
وی بحجت پیشوای شرع و دین مصطفا
سناییدیوان اشعارقصایدقصیدهٔ شمارهٔ 1 - در مدح امین الملة قاضی عبدالودودبن عبدالصمد