بخش 20 - الحكایة ‌و التمثیل

گاه در دل ساز و گه در دیده جا

هر دو جای توست ای بدرالدجی

چند گردم بهر لیلی گرد حی

نی ز لیلی پای می‌بینم نه پی

ای ز شرم عارضت گل کرده خوی

بر عرق پیش عقیقت جام می

گفت با خرگوش خانه خان من

خیز خاشاکت ازو بیرون فگن

ناگهان اندر دویدم پیش وی

بانگ برزد مست عشق او که هی

هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو می

هم بهاری در میان ماه دی