غزل شمارهٔ 520
Toggle stanza 1بی تو زمانی سر زمانه ندارم
11
بی تو زمانی سر زمانه ندارم
بلکه سر عمر جاودانه ندارم
22
چشم مرا با تو ای یگانه چه نسبت
چشم دو دارم ولی یگانه ندارم
33
مرغ توام بال و پر بریخته از عشق
در قفسی مانده آب و دانه ندارم
44
عشق تو بحری است من چو قطرهٔ آبم
طاقت آن بحر بی کرانه ندارم
55
مرغ شگرفی و من ضعیف ستمکش
در خور تو هیچ آشیانه ندارم
66
زهره ندارم که در وصل تو جویم
بهره ز وصل تو جز فسانه ندارم
77
رو که به یک بازیم که غمزهٔ تو کرد
مات چنان گشتهام که خانه ندارم
88
گر به بهانه مرا همی بکشی تو
چو تو کشی راضیم بهانه ندارم
99
ناوک هجر تو را به جز دل عطار
در همه آفاق یک نشانه ندارم