غزل شمارهٔ 271

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد
1
نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد
نه عقل چو عشق آمد از جان و تن اندیشد
2
چون آتش عشق تو شعله زند اندر دل
کم کاستیی آن کس ، کز خویشتن اندیشد
3
گر مدعی عشقت در چاه بلا افتد
کفر است درین معنی کانجا رسن اندیشد
4
پروانه بر معنی کی محرم شمع افتد
گر در همه عمر خود از سوختن اندیشد
5
عاشق که به صد زاری در عشق تو جان بدهد
خصمیش کند جانش گر از کفن اندیشد
6
عاشق همه رسوا به در انجمن عالم
کانجام نگیرد ره گر ز انجمن اندیشد
7
جانا چو دلم خستی راه سخنم بستی
عطار به صد مستی تا کی سخن اندیشد

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…