غزل شمارهٔ 273
شاعر: عطار
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
قافیہ: رنخواهمامد
صنف: غزل
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1در عشق به سر نخواهم آمد
11
در عشق به سر نخواهم آمد
با دامن تر نخواهم آمد
22
بی خویش شدم چنان که هرگز
با خویش دگر نخواهم آمد
33
از حلقهٔ عاشقان بی دل
یک لحظه بدر نخواهم آمد
44
تا جان دارم ز عشق جانان
یک ذره به سر نخواهم آمد
55
در عشق چنان شدم که کس را
زین پس به نظر نخواهم آمد
66
در سوختگی چو آتشم من
زین سوختهتر نخواهم آمد
77
چون نیست شدم مرا چه باک است
گر خواهم وگر نخواهم آمد
88
پر سوخته بادم ار درین راه
چون مرغ به پر نخواهم آمد
99
عطار مرا حجاب راه است
با او به سفر نخواهم آمد