غزل شمارهٔ 687
Toggle stanza 1ای جگر گوشهٔ جانم غم تو
11
ای جگر گوشهٔ جانم غم تو
شادی هر دو جهانم غم تو
22
به جهانی که نشان نیست ازو
غم تو داد نشانم غم تو
33
گر ز مژگانت جراحت رسدم
زود برهاند از آنم غم تو
44
زان جراحت چه غمم باشد از آنک
بس بود مرهم جانم غم تو
55
جملهٔ سود و زیانم غم توست
ای همه سود و زیانم غم تو
66
ز غمت با که برآرم نفسی
که فرو بست زبانم غم تو
77
گفتم آهی کنم از دست غمت
ندهد هیچ امانم غم تو
88
گرچه پیش آمدم انگشت زنان
کرد انگشت زنانم غم تو
99
هست در هر دو جهان تا به ابد
همه پیدا و نهانم غم تو
1010
گر درآید به کنار تو فرید
در رباید ز میانم غم تو