رباعی شمارهٔ 121
میں ہزاروں سال فطرت کےساتھ رہا ہوں
For thousands of years, with nature I did dwell
Toggle stanza 1هزاران سال با فطرت نشستم
میں ہزاروں سال فطرت کےساتھ رہا ہوں —
میں نے اپنے ساتھ تعلق منقطع کیا اور اس کے ساتھ تعلق بنایا۔
For thousands of years, with nature I did dwell —
I severed ties with myself, in her embrace I fell.
لیکن میری سرگزشت ان دو حرفوں میں آ جاتی ہے —
میں نے (تصوّرات کے) بت تراشے ، ان کی پوجا کی، پھر انہیں توڑ دیا۔
Yet my story boils down to these two lines —
I carved idols, worshipped, then broke their confines.
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
لبالب کن قدح ساقی که مستم
به می ده جملگی اسباب هستم
امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1294
چه دیدم خواب شب کامروز مستم
چو مجنونان ز بند عقل جستم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1496
به جان جمله مستان که مستم
بگیر ای دلبر عیار دستم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1497
درآمد دوش ترک نیم مستم
به ترکی برد دین و دل ز دستم
عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 478
مرا قلاش میخوانند، هستم
من از دردی کشان نیم مستم
عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 481
تراشیدم صنم بر صورت خویش
به شکل خود خدا را نقش بستم
علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 130
من از بود و نبود خود خموشم
اگر گویم که هستم خود پرستم
علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 54
آڈیو
صداکار منتخب کریں