رباعی شمارهٔ 111
جہان جو اپنے اندر (کہیں پہنچنے کی) صلاحیت نہیں رکھتا تھا
The Tulip of Sinai - 111
شاعر: علامہ اقبال
Toggle stanza 1جهان کز خود ندارد دستگاهی
جہان جو اپنے اندر (کہیں پہنچنے کی) صلاحیت نہیں رکھتا تھا —
وہ آرزو کے کوچے کے راستے کی تلاش میں تھا۔
The world, that findeth in itself no stay, sought in the street of yearning for a way:
پھر وہ عدم کی آغوش سے چھپ کر بھاگ نکلا —
اور اس نے آدم کے دل کے اندر پناہ لی۔
From the embrace of non-existence fled, and last in Adam’s heart for refuge lay.
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
فراهم کرد شکل کج کلاهی
که در زیر کلاهش هست ماهی
امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1929
ز چشمت چشم آن دارم که گاهی
کند سوی گرفتاران نگاهی
جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 971
به راه اندر همی شد شاهراهی
رسید او تا به نزد پادشاهی
رودکیمثنویهاابیات به جا مانده از مثنوی بحر هزجپاره 11
نگاری مست لایعقل چو ماهی
درآمد از در مسجد پگاهی
عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 836
مسلمان آن فقیر کج کلاهی
رمید از سینه او سوز آهی
علامہ اقبالارمغان حجازحضور رسالتبخش 9 - مسلمان آن فقیر کج کلاهی
مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر
ازین بستان سرا دیگر چه خواهی
علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 66