وزنِ مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 2754–روزی که مرا ز من ستانی

غزل شمارهٔ 2755–چون عشق کند شکرفشانی

غزل شمارهٔ 2756–ای وصل تو اصل شادمانی

Union with you is the source of happiness, for those are but forms and this is reality.

غزل شمارهٔ 2757–کژزخمه مباش تا توانی

غزل شمارهٔ 2758–مست می عشق را حیا نی

غزل شمارهٔ 2759–گویم سخن لب تو یا نی

غزل شمارهٔ 2760–با دل گفتم چرا چنینی

I said to my heart, “Why are you thus? How long will you consort with love?”

غزل شمارهٔ 2761–در خون دلم رسید فتوی

غزل شمارهٔ 2762–در عشق هر آنک شد فدایی

غزل شمارهٔ 2763–عشق است دلاور و فدایی

غزل شمارهٔ 2764–ماها چو به چرخ دل برآیی

غزل شمارهٔ 2765–آن شمع چو شد طرب فزایی

غزل شمارهٔ 2766–ای بی‌تو محال جان فزایی

غزل شمارهٔ 2767–گر یار لطیف و باوفایی

غزل شمارهٔ 2768–ساقی انصاف خوش لقایی

غزل شمارهٔ 2769–برخیز و بزن یکی نوایی

غزل شمارهٔ 2770–رخ‌ها بنگر تو زعفرانی

غزل شمارهٔ 2771–ای قلب و درست را روایی

غزل شمارهٔ 2772–ای آنک تو خواب ما ببستی

غزل شمارهٔ 2773–با یار بساز تا توانی

غزل شمارهٔ 3189–یا ساقی اسقنی براح

غزل شمارهٔ 3213–املا قدح البقا ندیمی!

غزل شمارهٔ 3214–یا مالک دمة الزمان

غزل شمارهٔ 3215–یا ساقیةالمدام هاتی

غزل شمارهٔ 3216–طارت حیلی و زال حیلی

نوزدهم

بیست و هفتم

سی ‌و هفتم

سی و هشتم