آڈیوز

صداکار زهرا بهمنی کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار زهرا بهمنی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

33نظمیں33آڈیوز

نظمیں

رباعی شمارهٔ 1هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 1

آڈیو

رباعی شمارهٔ 2عشاق به درگهت اسیرند بیا

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 2

آڈیو

غزل شمارهٔ 2ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 2

آڈیو

رباعی شمارهٔ 3ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 3

آڈیو

غزل شمارهٔ 3روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 3

آڈیو

رباعی شمارهٔ 4چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 4

آڈیو

غزل شمارهٔ 4اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 4

آڈیو

رباعی شمارهٔ 5دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 5

آڈیو

غزل شمارهٔ 5شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 5

آڈیو

رباعی شمارهٔ 6روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 6

آڈیو

غزل شمارهٔ 6پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 6

آڈیو

رباعی شمارهٔ 7صد بار بگفتم به غلامان درت

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 7

آڈیو

رباعی شمارهٔ 8آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 8

آڈیو

غزل شمارهٔ 8ز اندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 8

آڈیو

رباعی شمارهٔ 9شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 9

آڈیو

رباعی شمارهٔ 10هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 10

آڈیو

رباعی شمارهٔ 11گر زحمت مردمان این کوی از ماست

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 11

آڈیو

رباعی شمارهٔ 12وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 12

آڈیو

رباعی شمارهٔ 13سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 13

آڈیو

رباعی شمارهٔ 14امشب که حضور یار جان افروزست

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 14

آڈیو

رباعی شمارهٔ 15آن شب که تو در کنار مایی روزست

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 15

آڈیو

رباعی شمارهٔ 16گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

سعدی » دیوان اشعار » رباعی شمارهٔ 16

آڈیو

غزل شمارهٔ 20لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 20

آڈیو

غزل شمارهٔ 28سرمست درآمد از خرابات

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 28

آڈیو

غزل شمارهٔ 36بنده‌وار آمدم به زنهارت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 36

آڈیو

غزل شمارهٔ 40چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 40

آڈیو

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 60

آڈیو

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 63

آڈیو

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 66

آڈیو

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 67

آڈیو

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 71

آڈیو

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 79

آڈیو

غزل شمارهٔ 509من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 509

آڈیو

نظمیں

رباعی شمارهٔ 1–هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

رباعی شمارهٔ 2–عشاق به درگهت اسیرند بیا

غزل شمارهٔ 2–ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

رباعی شمارهٔ 3–ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

غزل شمارهٔ 3–روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

رباعی شمارهٔ 4–چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

غزل شمارهٔ 4–اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

رباعی شمارهٔ 5–دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

غزل شمارهٔ 5–شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

رباعی شمارهٔ 6–روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

غزل شمارهٔ 6–پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را

رباعی شمارهٔ 7–صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ 8–آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

غزل شمارهٔ 8–ز اندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب را

رباعی شمارهٔ 9–شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

رباعی شمارهٔ 10–هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

رباعی شمارهٔ 11–گر زحمت مردمان این کوی از ماست

رباعی شمارهٔ 12–وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

رباعی شمارهٔ 13–سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

رباعی شمارهٔ 14–امشب که حضور یار جان افروزست

رباعی شمارهٔ 15–آن شب که تو در کنار مایی روزست

رباعی شمارهٔ 16–گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

غزل شمارهٔ 20–لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

غزل شمارهٔ 28–سرمست درآمد از خرابات

غزل شمارهٔ 36–بنده‌وار آمدم به زنهارت

غزل شمارهٔ 40–چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 63–از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 66–هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

غزل شمارهٔ 67–فریاد من از فراق یار است

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 79–این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 509–من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

نظمیں

رباعی شمارهٔ 1–هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

رباعی شمارهٔ 2–عشاق به درگهت اسیرند بیا

غزل شمارهٔ 2–ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

رباعی شمارهٔ 3–ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

غزل شمارهٔ 3–روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

رباعی شمارهٔ 4–چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

غزل شمارهٔ 4–اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

رباعی شمارهٔ 5–دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

غزل شمارهٔ 5–شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

رباعی شمارهٔ 6–روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

غزل شمارهٔ 6–پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را

رباعی شمارهٔ 7–صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ 8–آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

غزل شمارهٔ 8–ز اندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب را

رباعی شمارهٔ 9–شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

رباعی شمارهٔ 10–هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

رباعی شمارهٔ 11–گر زحمت مردمان این کوی از ماست

رباعی شمارهٔ 12–وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

رباعی شمارهٔ 13–سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

رباعی شمارهٔ 14–امشب که حضور یار جان افروزست

رباعی شمارهٔ 15–آن شب که تو در کنار مایی روزست

رباعی شمارهٔ 16–گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

غزل شمارهٔ 20–لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

غزل شمارهٔ 28–سرمست درآمد از خرابات

غزل شمارهٔ 36–بنده‌وار آمدم به زنهارت

غزل شمارهٔ 40–چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 63–از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 66–هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

غزل شمارهٔ 67–فریاد من از فراق یار است

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 79–این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 509–من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

رباعی شمارهٔ 1هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

رباعی شمارهٔ 2عشاق به درگهت اسیرند بیا

غزل شمارهٔ 2ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

رباعی شمارهٔ 3ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

غزل شمارهٔ 3روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

رباعی شمارهٔ 4چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

غزل شمارهٔ 4اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

رباعی شمارهٔ 5دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

غزل شمارهٔ 5شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

رباعی شمارهٔ 6روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

غزل شمارهٔ 6پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را

رباعی شمارهٔ 7صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ 8آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

غزل شمارهٔ 8ز اندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب را

رباعی شمارهٔ 9شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

رباعی شمارهٔ 10هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

رباعی شمارهٔ 11گر زحمت مردمان این کوی از ماست

رباعی شمارهٔ 12وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

رباعی شمارهٔ 13سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

رباعی شمارهٔ 14امشب که حضور یار جان افروزست

رباعی شمارهٔ 15آن شب که تو در کنار مایی روزست

رباعی شمارهٔ 16گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

غزل شمارهٔ 20لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

غزل شمارهٔ 28سرمست درآمد از خرابات

غزل شمارهٔ 36بنده‌وار آمدم به زنهارت

غزل شمارهٔ 40چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 509من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

رباعی شمارهٔ 1هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

رباعی شمارهٔ 2عشاق به درگهت اسیرند بیا

غزل شمارهٔ 2ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

رباعی شمارهٔ 3ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

غزل شمارهٔ 3روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

رباعی شمارهٔ 4چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

غزل شمارهٔ 4اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

رباعی شمارهٔ 5دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

غزل شمارهٔ 5شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

رباعی شمارهٔ 6روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

غزل شمارهٔ 6پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را

رباعی شمارهٔ 7صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ 8آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

غزل شمارهٔ 8ز اندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب را

رباعی شمارهٔ 9شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

رباعی شمارهٔ 10هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

رباعی شمارهٔ 11گر زحمت مردمان این کوی از ماست

رباعی شمارهٔ 12وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

رباعی شمارهٔ 13سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

رباعی شمارهٔ 14امشب که حضور یار جان افروزست

رباعی شمارهٔ 15آن شب که تو در کنار مایی روزست

رباعی شمارهٔ 16گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

غزل شمارهٔ 20لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

غزل شمارهٔ 28سرمست درآمد از خرابات

غزل شمارهٔ 36بنده‌وار آمدم به زنهارت

غزل شمارهٔ 40چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 63از هرچه می‌رود، سخنِ دوست خوش‌تر است

غزل شمارهٔ 66هر کسی را نتوان گفت که صاحب‌نظر است

غزل شمارهٔ 67فریاد من از فراق یار است

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 509من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی