آڈیوز

صداکار سهیل قاسمی کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار سهیل قاسمی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

609نظمیں609آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 200چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 200

آڈیو

غزل شمارهٔ 201آن به که نظر باشد و گفتار نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 201

آڈیو

غزل شمارهٔ 202جنگ از طرف دوست دل‌آزار نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 202

آڈیو

غزل شمارهٔ 203تو را نادیدن ما غم نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 203

آڈیو

غزل شمارهٔ 204گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 204

آڈیو

غزل شمارهٔ 205اگر سروی به بالای تو باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 205

آڈیو

غزل شمارهٔ 206در پای تو افتادن شایسته دمی باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 206

آڈیو

غزل شمارهٔ 207تو را خود یک زمان با ما سر صحرا نمی‌باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 207

آڈیو

غزل شمارهٔ 208مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 208

آڈیو

غزل شمارهٔ 209تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 209

آڈیو

غزل شمارهٔ 210خواب خوش من ای پسر دست‌خوش خیال شد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 210

آڈیو

غزل شمارهٔ 211امروز در فراق تو دیگر به شام شد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 211

آڈیو

غزل شمارهٔ 212هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 212

آڈیو

غزل شمارهٔ 213دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 213

آڈیو

غزل شمارهٔ 214سرمست ز کاشانه به گلزار برآمد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 214

آڈیو

غزل شمارهٔ 215ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 215

آڈیو

غزل شمارهٔ 216روز برآمد بلند ای پسر هوشمند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 216

آڈیو

غزل شمارهٔ 217آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 217

آڈیو

غزل شمارهٔ 218آن سرو که گویند به بالای تو ماند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 218

آڈیو

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 219

آڈیو

غزل شمارهٔ 220دلم خیال تو را رهنمای می‌داند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 220

آڈیو

غزل شمارهٔ 221مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 221

آڈیو

غزل شمارهٔ 222حُسن تو دایم بدین قرار نمانَد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 222

آڈیو

غزل شمارهٔ 223عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 223

آڈیو

غزل شمارهٔ 224گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 224

آڈیو

غزل شمارهٔ 225اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 225

آڈیو

غزل شمارهٔ 226درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 226

آڈیو

غزل شمارهٔ 227آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 227

آڈیو

غزل شمارهٔ 228کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 228

آڈیو

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 229

آڈیو

غزل شمارهٔ 230شاید این طلعت میمون که به فالش دارند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 230

آڈیو

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 231

آڈیو

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 232

آڈیو

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 233

آڈیو

غزل شمارهٔ 234آفتاب از کوه سر بر می‌زند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 234

آڈیو

غزل شمارهٔ 235بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 235

آڈیو

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 236

آڈیو

غزل شمارهٔ 237یار باید که هر چه یار کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 237

آڈیو

غزل شمارهٔ 238بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 238

آڈیو

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 239

آڈیو

غزل شمارهٔ 240چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 240

آڈیو

غزل شمارهٔ 241میل بین کآن سروبالا می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 241

آڈیو

غزل شمارهٔ 242سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 242

آڈیو

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 243

آڈیو

غزل شمارهٔ 244یار با ما بی‌وفایی می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 244

آڈیو

غزل شمارهٔ 245هر که بی‌او زندگانی می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 245

آڈیو

غزل شمارهٔ 246دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 246

آڈیو

غزل شمارهٔ 247با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 247

آڈیو

غزل شمارهٔ 248شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 248

آڈیو

غزل شمارهٔ 249این جا شکری هست که چندین مگسانند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 249

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 200–چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

غزل شمارهٔ 201–آن به که نظر باشد و گفتار نباشد

غزل شمارهٔ 202–جنگ از طرف دوست دل‌آزار نباشد

غزل شمارهٔ 203–تو را نادیدن ما غم نباشد

غزل شمارهٔ 204–گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد

غزل شمارهٔ 205–اگر سروی به بالای تو باشد

غزل شمارهٔ 206–در پای تو افتادن شایسته دمی باشد

غزل شمارهٔ 207–تو را خود یک زمان با ما سر صحرا نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 208–مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

غزل شمارهٔ 209–تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد

غزل شمارهٔ 210–خواب خوش من ای پسر دست‌خوش خیال شد

غزل شمارهٔ 211–امروز در فراق تو دیگر به شام شد

غزل شمارهٔ 212–هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 213–دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد

غزل شمارهٔ 214–سرمست ز کاشانه به گلزار برآمد

غزل شمارهٔ 215–ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 216–روز برآمد بلند ای پسر هوشمند

غزل شمارهٔ 217–آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218–آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219–کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 220–دلم خیال تو را رهنمای می‌داند

غزل شمارهٔ 221–مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 222–حُسن تو دایم بدین قرار نمانَد

غزل شمارهٔ 223–عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اند

غزل شمارهٔ 224–گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند

غزل شمارهٔ 225–اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند؟

غزل شمارهٔ 226–درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

غزل شمارهٔ 227–آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 228–کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

غزل شمارهٔ 229–پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 230–شاید این طلعت میمون که به فالش دارند

غزل شمارهٔ 231–تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232–دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233–روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234–آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235–بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236–توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 237–یار باید که هر چه یار کند

غزل شمارهٔ 238–بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند

غزل شمارهٔ 239–کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 240–چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟

غزل شمارهٔ 241–میل بین کآن سروبالا می‌کند

غزل شمارهٔ 242–سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

غزل شمارهٔ 243–زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 244–یار با ما بی‌وفایی می‌کند

غزل شمارهٔ 245–هر که بی‌او زندگانی می‌کند

غزل شمارهٔ 246–دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247–با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248–شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249–این جا شکری هست که چندین مگسانند

نظمیں

غزل شمارهٔ 200–چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

غزل شمارهٔ 201–آن به که نظر باشد و گفتار نباشد

غزل شمارهٔ 202–جنگ از طرف دوست دل‌آزار نباشد

غزل شمارهٔ 203–تو را نادیدن ما غم نباشد

غزل شمارهٔ 204–گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد

غزل شمارهٔ 205–اگر سروی به بالای تو باشد

غزل شمارهٔ 206–در پای تو افتادن شایسته دمی باشد

غزل شمارهٔ 207–تو را خود یک زمان با ما سر صحرا نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 208–مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

غزل شمارهٔ 209–تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد

غزل شمارهٔ 210–خواب خوش من ای پسر دست‌خوش خیال شد

غزل شمارهٔ 211–امروز در فراق تو دیگر به شام شد

غزل شمارهٔ 212–هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 213–دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد

غزل شمارهٔ 214–سرمست ز کاشانه به گلزار برآمد

غزل شمارهٔ 215–ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 216–روز برآمد بلند ای پسر هوشمند

غزل شمارهٔ 217–آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218–آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219–کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 220–دلم خیال تو را رهنمای می‌داند

غزل شمارهٔ 221–مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 222–حُسن تو دایم بدین قرار نمانَد

غزل شمارهٔ 223–عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اند

غزل شمارهٔ 224–گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند

غزل شمارهٔ 225–اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند؟

غزل شمارهٔ 226–درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

غزل شمارهٔ 227–آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 200چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

غزل شمارهٔ 201آن به که نظر باشد و گفتار نباشد

غزل شمارهٔ 202جنگ از طرف دوست دل‌آزار نباشد

غزل شمارهٔ 203تو را نادیدن ما غم نباشد

غزل شمارهٔ 204گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد

غزل شمارهٔ 205اگر سروی به بالای تو باشد

غزل شمارهٔ 206در پای تو افتادن شایسته دمی باشد

غزل شمارهٔ 207تو را خود یک زمان با ما سر صحرا نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 208مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

غزل شمارهٔ 209تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد

غزل شمارهٔ 210خواب خوش من ای پسر دست‌خوش خیال شد

غزل شمارهٔ 211امروز در فراق تو دیگر به شام شد

غزل شمارهٔ 212هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 213دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد

غزل شمارهٔ 214سرمست ز کاشانه به گلزار برآمد

غزل شمارهٔ 215ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 216روز برآمد بلند ای پسر هوشمند

غزل شمارهٔ 217آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 220دلم خیال تو را رهنمای می‌داند

غزل شمارهٔ 221مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 222حُسن تو دایم بدین قرار نمانَد

غزل شمارهٔ 223عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اند

غزل شمارهٔ 224گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند

غزل شمارهٔ 225اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند؟

غزل شمارهٔ 226درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

غزل شمارهٔ 227آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 228کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 230شاید این طلعت میمون که به فالش دارند

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 237یار باید که هر چه یار کند

غزل شمارهٔ 238بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 240چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟

غزل شمارهٔ 241میل بین کآن سروبالا می‌کند

غزل شمارهٔ 242سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 244یار با ما بی‌وفایی می‌کند

غزل شمارهٔ 245هر که بی‌او زندگانی می‌کند

غزل شمارهٔ 246دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 200چه کسی؟ که هیچ کس را به تو بر نظر نباشد

غزل شمارهٔ 201آن به که نظر باشد و گفتار نباشد

غزل شمارهٔ 202جنگ از طرف دوست دل‌آزار نباشد

غزل شمارهٔ 203تو را نادیدن ما غم نباشد

غزل شمارهٔ 204گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد

غزل شمارهٔ 205اگر سروی به بالای تو باشد

غزل شمارهٔ 206در پای تو افتادن شایسته دمی باشد

غزل شمارهٔ 207تو را خود یک زمان با ما سر صحرا نمی‌باشد

غزل شمارهٔ 208مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

غزل شمارهٔ 209تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد

غزل شمارهٔ 210خواب خوش من ای پسر دست‌خوش خیال شد

غزل شمارهٔ 211امروز در فراق تو دیگر به شام شد

غزل شمارهٔ 212هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 213دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد

غزل شمارهٔ 214سرمست ز کاشانه به گلزار برآمد

غزل شمارهٔ 215ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 216روز برآمد بلند ای پسر هوشمند

غزل شمارهٔ 217آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 220دلم خیال تو را رهنمای می‌داند

غزل شمارهٔ 221مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 222حُسن تو دایم بدین قرار نمانَد

غزل شمارهٔ 223عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اند

غزل شمارهٔ 224گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند

غزل شمارهٔ 225اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند؟

غزل شمارهٔ 226درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

غزل شمارهٔ 227آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 228کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند