آڈیوز

صداکار پزی ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پزی ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

25نظمیں25آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 116گر صبر دل از تو هست و گر نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 116

آڈیو

غزل شمارهٔ 117ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 117

آڈیو

غزلِ شمارهٔ 118جان ندارد هر که جانانیش نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزلِ شمارهٔ 118

آڈیو

غزل شمارهٔ 119هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 119

آڈیو

غزل شمارهٔ 120خبرت هست که بی‌روی تو آرامم نیست؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 120

آڈیو

غزل شمارهٔ 121با فراقت چند سازم؟ برگ تنهاییم نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 121

آڈیو

غزل شمارهٔ 122در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 122

آڈیو

غزل شمارهٔ 123در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 123

آڈیو

غزل شمارهٔ 124روز وصلم قرار دیدن نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 124

آڈیو

غزل شمارهٔ 125کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 125

آڈیو

غزل شمارهٔ 126نه خود اندر زمین نظیر تو نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 126

آڈیو

غزل شمارهٔ 127دل نمانده‌ست که گوی خم چوگان تو نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 127

آڈیو

غزل شمارهٔ 128چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 128

آڈیو

غزل شمارهٔ 129خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 129

آڈیو

غزل شمارهٔ 130دوش دور از رویت ای جان، جانم از غم تاب داشت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 130

آڈیو

غزل شمارهٔ 131دوشم آن سنگ دل پریشان داشت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 131

آڈیو

غزل شمارهٔ 132چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 132

آڈیو

غزل شمارهٔ 133خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 133

آڈیو

غزل شمارهٔ 134دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 134

آڈیو

غزل شمارهٔ 135آن را که میسر نشود صبر و قناعت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 135

آڈیو

غزل شمارهٔ 136ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 136

آڈیو

غزل شمارهٔ 137کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 137

آڈیو

غزل شمارهٔ 138عشق در دل ماند و یار از دست رفت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 138

آڈیو

غزل شمارهٔ 139دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 139

آڈیو

غزل شمارهٔ 140چشمت چو تیغ غمزه خون‌خوار برگرفت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 140

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 116–گر صبر دل از تو هست و گر نیست

غزل شمارهٔ 117–ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست

غزلِ شمارهٔ 118–جان ندارد هر که جانانیش نیست

غزل شمارهٔ 119–هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست

غزل شمارهٔ 120–خبرت هست که بی‌روی تو آرامم نیست؟

غزل شمارهٔ 121–با فراقت چند سازم؟ برگ تنهاییم نیست

غزل شمارهٔ 122–در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

غزل شمارهٔ 123–در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

غزل شمارهٔ 124–روز وصلم قرار دیدن نیست

غزل شمارهٔ 125–کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست

غزل شمارهٔ 126–نه خود اندر زمین نظیر تو نیست

غزل شمارهٔ 127–دل نمانده‌ست که گوی خم چوگان تو نیست

غزل شمارهٔ 128–چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

غزل شمارهٔ 129–خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست

غزل شمارهٔ 130–دوش دور از رویت ای جان، جانم از غم تاب داشت

غزل شمارهٔ 131–دوشم آن سنگ دل پریشان داشت

غزل شمارهٔ 132–چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

غزل شمارهٔ 133–خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

غزل شمارهٔ 134–دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

غزل شمارهٔ 135–آن را که میسر نشود صبر و قناعت

غزل شمارهٔ 136–ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفت

غزل شمارهٔ 137–کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفت

غزل شمارهٔ 138–عشق در دل ماند و یار از دست رفت

غزل شمارهٔ 139–دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت

غزل شمارهٔ 140–چشمت چو تیغ غمزه خون‌خوار برگرفت

نظمیں

غزل شمارهٔ 116–گر صبر دل از تو هست و گر نیست

غزل شمارهٔ 117–ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست

غزلِ شمارهٔ 118–جان ندارد هر که جانانیش نیست

غزل شمارهٔ 119–هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست

غزل شمارهٔ 120–خبرت هست که بی‌روی تو آرامم نیست؟

غزل شمارهٔ 121–با فراقت چند سازم؟ برگ تنهاییم نیست

غزل شمارهٔ 122–در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

غزل شمارهٔ 123–در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

غزل شمارهٔ 124–روز وصلم قرار دیدن نیست

غزل شمارهٔ 125–کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست

غزل شمارهٔ 126–نه خود اندر زمین نظیر تو نیست

غزل شمارهٔ 127–دل نمانده‌ست که گوی خم چوگان تو نیست

غزل شمارهٔ 128–چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

غزل شمارهٔ 129–خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست

غزل شمارهٔ 130–دوش دور از رویت ای جان، جانم از غم تاب داشت

غزل شمارهٔ 131–دوشم آن سنگ دل پریشان داشت

غزل شمارهٔ 132–چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

غزل شمارهٔ 133–خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

غزل شمارهٔ 134–دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

غزل شمارهٔ 135–آن را که میسر نشود صبر و قناعت

غزل شمارهٔ 136–ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفت

غزل شمارهٔ 137–کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفت

غزل شمارهٔ 138–عشق در دل ماند و یار از دست رفت

غزل شمارهٔ 139–دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت

غزل شمارهٔ 140–چشمت چو تیغ غمزه خون‌خوار برگرفت

غزل شمارهٔ 116گر صبر دل از تو هست و گر نیست

غزل شمارهٔ 117ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست

غزلِ شمارهٔ 118جان ندارد هر که جانانیش نیست

غزل شمارهٔ 119هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست

غزل شمارهٔ 120خبرت هست که بی‌روی تو آرامم نیست؟

غزل شمارهٔ 121با فراقت چند سازم؟ برگ تنهاییم نیست

غزل شمارهٔ 122در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

غزل شمارهٔ 123در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

غزل شمارهٔ 124روز وصلم قرار دیدن نیست

غزل شمارهٔ 125کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست

غزل شمارهٔ 126نه خود اندر زمین نظیر تو نیست

غزل شمارهٔ 127دل نمانده‌ست که گوی خم چوگان تو نیست

غزل شمارهٔ 128چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

غزل شمارهٔ 129خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست

غزل شمارهٔ 130دوش دور از رویت ای جان، جانم از غم تاب داشت

غزل شمارهٔ 131دوشم آن سنگ دل پریشان داشت

غزل شمارهٔ 132چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

غزل شمارهٔ 133خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

غزل شمارهٔ 134دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

غزل شمارهٔ 135آن را که میسر نشود صبر و قناعت

غزل شمارهٔ 136ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفت

غزل شمارهٔ 137کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفت

غزل شمارهٔ 138عشق در دل ماند و یار از دست رفت

غزل شمارهٔ 139دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت

غزل شمارهٔ 140چشمت چو تیغ غمزه خون‌خوار برگرفت

غزل شمارهٔ 116گر صبر دل از تو هست و گر نیست

غزل شمارهٔ 117ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست

غزلِ شمارهٔ 118جان ندارد هر که جانانیش نیست

غزل شمارهٔ 119هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست

غزل شمارهٔ 120خبرت هست که بی‌روی تو آرامم نیست؟

غزل شمارهٔ 121با فراقت چند سازم؟ برگ تنهاییم نیست

غزل شمارهٔ 122در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

غزل شمارهٔ 123در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست

غزل شمارهٔ 124روز وصلم قرار دیدن نیست

غزل شمارهٔ 125کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست

غزل شمارهٔ 126نه خود اندر زمین نظیر تو نیست

غزل شمارهٔ 127دل نمانده‌ست که گوی خم چوگان تو نیست

غزل شمارهٔ 128چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

غزل شمارهٔ 129خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست

غزل شمارهٔ 130دوش دور از رویت ای جان، جانم از غم تاب داشت

غزل شمارهٔ 131دوشم آن سنگ دل پریشان داشت

غزل شمارهٔ 132چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

غزل شمارهٔ 133خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

غزل شمارهٔ 134دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

غزل شمارهٔ 135آن را که میسر نشود صبر و قناعت

غزل شمارهٔ 136ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفت

غزل شمارهٔ 137کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفت

غزل شمارهٔ 138عشق در دل ماند و یار از دست رفت

غزل شمارهٔ 139دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت

غزل شمارهٔ 140چشمت چو تیغ غمزه خون‌خوار برگرفت