آڈیوز

صداکار محمد علی قدمیاری کی آڈیوز میں خیام کی کتاب رباعیات

یہ صفحہ صرف صداکار محمد علی قدمیاری کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

16نظمیں16آڈیوز

نظمیں

رباعی شمارهٔ 2چون عهده نمی‌شود کسی فردا را

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 2

آڈیو

رباعی شمارهٔ 4گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 4

آڈیو

رباعی شمارهٔ 7آن قصر که جمشید در او جام گرفت

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 7

آڈیو

رباعی شمارهٔ 8ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 8

آڈیو

رباعی شمارهٔ 9اکنون که گل سعادتت پربار است

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 9

آڈیو

رباعی شمارهٔ 10امروز تو را دسترس فردا نیست

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 10

آڈیو

رباعی شمارهٔ 15این کوزه چو من عاشقِ زاری بوده‌ست

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 15

آڈیو

رباعی شمارهٔ 54آنان که محیط فضل و آداب شدند

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 54

آڈیو

رباعی شمارهٔ 66این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 66

آڈیو

رباعی شمارهٔ 73تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 73

آڈیو

رباعی شمارهٔ 87گویند بهشت و حورعین خواهد بود

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 87

آڈیو

رباعی شمارهٔ 109گر باده خوری تو با خردمندان خور

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 109

آڈیو

رباعی شمارهٔ 111از جملهٔ رفتگان این راه دراز

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 111

آڈیو

رباعی شمارهٔ 116خیام اگر ز باده مستی خوش باش

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 116

آڈیو

رباعی شمارهٔ 117در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 117

آڈیو

رباعی شمارهٔ 136از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ 136

آڈیو

نظمیں

رباعی شمارهٔ 2–چون عهده نمی‌شود کسی فردا را

رباعی شمارهٔ 4–گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را

رباعی شمارهٔ 7–آن قصر که جمشید در او جام گرفت

رباعی شمارهٔ 8–ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست

رباعی شمارهٔ 9–اکنون که گل سعادتت پربار است

رباعی شمارهٔ 10–امروز تو را دسترس فردا نیست

رباعی شمارهٔ 15–این کوزه چو من عاشقِ زاری بوده‌ست

رباعی شمارهٔ 54–آنان که محیط فضل و آداب شدند

رباعی شمارهٔ 66–این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 73–تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید

رباعی شمارهٔ 87–گویند بهشت و حورعین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 109–گر باده خوری تو با خردمندان خور

رباعی شمارهٔ 111–از جملهٔ رفتگان این راه دراز

رباعی شمارهٔ 116–خیام اگر ز باده مستی خوش باش

رباعی شمارهٔ 117–در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

رباعی شمارهٔ 136–از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن

نظمیں

رباعی شمارهٔ 2–چون عهده نمی‌شود کسی فردا را

رباعی شمارهٔ 4–گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را

رباعی شمارهٔ 7–آن قصر که جمشید در او جام گرفت

رباعی شمارهٔ 8–ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست

رباعی شمارهٔ 9–اکنون که گل سعادتت پربار است

رباعی شمارهٔ 10–امروز تو را دسترس فردا نیست

رباعی شمارهٔ 15–این کوزه چو من عاشقِ زاری بوده‌ست

رباعی شمارهٔ 54–آنان که محیط فضل و آداب شدند

رباعی شمارهٔ 66–این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 73–تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید

رباعی شمارهٔ 87–گویند بهشت و حورعین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 109–گر باده خوری تو با خردمندان خور

رباعی شمارهٔ 111–از جملهٔ رفتگان این راه دراز

رباعی شمارهٔ 116–خیام اگر ز باده مستی خوش باش

رباعی شمارهٔ 117–در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

رباعی شمارهٔ 136–از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن

رباعی شمارهٔ 2چون عهده نمی‌شود کسی فردا را

رباعی شمارهٔ 4گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را

رباعی شمارهٔ 7آن قصر که جمشید در او جام گرفت

رباعی شمارهٔ 8ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست

رباعی شمارهٔ 9اکنون که گل سعادتت پربار است

رباعی شمارهٔ 10امروز تو را دسترس فردا نیست

رباعی شمارهٔ 15این کوزه چو من عاشقِ زاری بوده‌ست

رباعی شمارهٔ 54آنان که محیط فضل و آداب شدند

رباعی شمارهٔ 66این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 73تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید

رباعی شمارهٔ 87گویند بهشت و حورعین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 109گر باده خوری تو با خردمندان خور

رباعی شمارهٔ 111از جملهٔ رفتگان این راه دراز

رباعی شمارهٔ 116خیام اگر ز باده مستی خوش باش

رباعی شمارهٔ 117در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

رباعی شمارهٔ 136از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن

رباعی شمارهٔ 2چون عهده نمی‌شود کسی فردا را

رباعی شمارهٔ 4گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را

رباعی شمارهٔ 7آن قصر که جمشید در او جام گرفت

رباعی شمارهٔ 8ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست

رباعی شمارهٔ 9اکنون که گل سعادتت پربار است

رباعی شمارهٔ 10امروز تو را دسترس فردا نیست

رباعی شمارهٔ 15این کوزه چو من عاشقِ زاری بوده‌ست

رباعی شمارهٔ 54آنان که محیط فضل و آداب شدند

رباعی شمارهٔ 66این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 73تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید

رباعی شمارهٔ 87گویند بهشت و حورعین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 109گر باده خوری تو با خردمندان خور

رباعی شمارهٔ 111از جملهٔ رفتگان این راه دراز

رباعی شمارهٔ 116خیام اگر ز باده مستی خوش باش

رباعی شمارهٔ 117در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

رباعی شمارهٔ 136از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن