غزل شمارهٔ 1

شاعر: سعدی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: ارا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

ثنا و حمد بی‌پایان خدا را

که صنعش در وجود آورد ما را

الها قادرا پروردگارا

کریما منعما آمرزگارا

چه باشد پادشاه پادشاهان

اگر رحمت کنی مشتی گدا را

خداوندا تو ایمان و شهادت

عطا دادی به فضل خویش ما را

وز انعامت همیدون چشم داریم

که دیگر باز نستانی عطا را

از احسان خداوندی عجب نیست

اگر خط در کشی جرم و خطا را

خداوندا بدان تشریف عزت

که دادی انبیا و اولیا را

بدان مردان میدان عبادت

که بشکستند شیطان و هوا را

به حق پارسایان کز در خویش

نیندازی من ناپارسا را

1010

مسلمانان ز صدق آمین بگویید

که آمین تقویت باشد دعا را

1111

خدایا هیچ درمانی و دفعی

ندانستیم شیطان و قضا را

1212

چو از بی دولتی دور اوفتادیم

به نزدیکان حضرت بخش ما را

1313

خدایا گر تو سعدی را برانی

شفیع آرد روان مصطفی را

1414

محمد سید سادات عالم

چراغ و چشم جمله انبیا را

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

به حق نالم ز هجر دوست زارا

سحرگاهان چو بر گلبن هَزارا

رودکیقصاید و قطعاتشمارهٔ 2

درنگ آر ای سپهر چرخ وارا

کیاخن ترت باید کرد کارا

رودکیمثنوی‌هاابیات به جا مانده از مثنوی بحر هزجپاره 2

ز من گو صوفیان با صفا را

خدا جویان معنی آشنا را

علامہ اقبالپیام مشرقلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 128

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور