سعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 152شمارهٔ 152شاعر: سعدیوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: رشہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: قطعهصداکار: فاطمه زندیآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںشجر مقل در بیابانهانرسد هرگز آفتی به برش2نقل کریںرطب از شاهدی و شیرینیسنگها میزنند بر شجرش3نقل کریںبلبل اندر قفس نمیماندسالها، جز به علت هنرش4نقل کریںزاغ ملعون از آن خسیسترستکه فرستند باز بر اثرش5نقل کریںوز لطافت که هست در طاووسکودکان میکنند بال و پرش6نقل کریںکه شنیدی ز دوستان خدایکه نیامد مصیبتی به سرش؟7نقل کریںهر بهشتی که در جهان خداستدوزخی کردهاند بر گذرش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمحسن عنوان چنانکه معلومستخبر خوش بود به نامه درشسعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 151اگلی نظمای که دانش به مردم آموزیآنچه گویی به خَلق، خود بِنْیوشسعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 153زمینہم وزن و قافیہ نظمیںدل مبند ای حکیم بر دنیاکه نه چیزیست جاه مختصرشسعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 150حسن عنوان چنانکه معلومستخبر خوش بود به نامه درشسعدی»مواعظ»قطعات»شمارهٔ 151آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
