صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »گلستان
  3. »باب پنجم در عشق و جوانی
  4. »حکایت شمارهٔ 3

حکایت شمارهٔ 3

شاعر: سعدی

انگریزی ترجمہ: ریہاتسیک

I saw a religious man, who had fallen in love with a fellow to such a degree that he had neither strength to remain patient nor to bear the talk of the people but would not relinquish his attachment, despite of the reproaches he suffered and the grief he bore, saying:

I shall not let go my hold of thy skirt Even if thou strike me with a sharp sword. After thee I have no refuge nor asylum. To thee alone I shall flee if I flee.

I once reproached him, asking him what had become of his exquisite intellect so that it had been overcome by his base proclivity. He meditated a while and then said:

‘Wherever love has become sultan Piety’s arm has no strength left. How can a helpless fellow live purely Who has sunk up to his neck in impurity?’

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گویند خواجه‌ای را بنده‌ای نادر الحُسن بود و با وی به سبیلِ مودّت و دیانت نظری داشت.

با یکی از دوستان گفت: «دریغ این بنده، با حُسن و شَمایِلی که دارد اگر زبان‌درازی و بی‌ادبی نکردی.»

سعدی»گلستان»باب پنجم در عشق و جوانی»حکایت شمارهٔ 2

اگلی نظم

یکی را دل از دست رفته بود و ترکِ جان کرده و مَطْمَحِ نظرش جایی خطرناک و مَظنّهٔ‌ هلاک.

نه لقمه‌ای که مصوّر شدی که به کام آید یا مرغی که به دام افتد.

سعدی»گلستان»باب پنجم در عشق و جوانی»حکایت شمارهٔ 4

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00