صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 420

غزل شمارهٔ 420

شاعر: سعدی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: ورایصنم

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
ما همه چشمیم و تو نور ای صنم
چشم بد از روی تو دور ای صنم
22
روی مپوشان که بهشتی بود
هر که ببیند چو تو حور ای صنم
33
حور خطا گفتم اگر خواندمت
ترک ادب رفت و قصور ای صنم
44
تا به کرم خرده نگیری که من
غایبم از ذوق حضور ای صنم
55
روی تو بر پشت زمین خلق را
موجب فتنه‌ست و فتور ای صنم
66
این همه دلبندی و خوبی تو را
موضع ناز است و غرور ای صنم
77
سروبنی خاسته چون قامتت
تا ننشینیم صبور ای صنم
88
این همه طوفان به سرم می‌رود
از جگری همچو تنور ای صنم
99
سعدی از این چشمه حیوان که خورد
سیر نگردد به مرور ای صنم
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

مرا تا نقره باشد می‌فشانم

تو را تا بوسه باشد می‌ستانم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 419

اگلی نظم

چون من به نفس خویشتن این کار می‌کنم

بر فعل دیگران به چه انکار می‌کنم؟

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 421

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00