سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 141غزل شمارهٔ 141شاعر: سعدیوزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیہ: امرفتصنف: غزلصداکاران: سمیه الماسی و دیگرآڈیوسمیه الماسیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوسمیه الماسیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںهر که دلارام دید از دلش آرام رفتچشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت22نقل کریںیاد تو میرفت و ما عاشق و بیدل بُدیمپرده برانداختی، کار به اتمام رفت33نقل کریںماه نتابد به روز، چیست که در خانه تافت؟سرو نروید به بام، کیست که بر بام رفت؟44نقل کریںمشعلهای برفروخت پرتو خورشید عشقخرمن خاصان بسوخت خانگه عام رفت55نقل کریںعارف مجموع را در پس دیوار صبرطاقت صبرش نبود ننگ شد و نام رفت66نقل کریںگر به همه عمر خویش با تو برآرم دمیحاصل عمر آن دمست باقیِ ایام رفت77نقل کریںهر که هوایی نپخت یا به فراقی نسوختآخر عمر از جهان چون برود خام رفت88نقل کریںما قدم از سر کنیم در طلب دوستانراه به جایی نَبُرد هر که به اَقدام رفت99نقل کریںهمت سعدی به عشق میل نکردی ولیمِی چو فرو شُد به کام، عقل به ناکام رفت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچشمت چو تیغ غمزه خونخوار برگرفتبا عقل و هوش خلق به پیکار برگرفتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 140اگلی نظمای کسوت زیبایی بر قامت چالاکتزیبا نتواند دید الا نظر پاکتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 142◆آڈیوصداکار منتخب کریںسمیه الماسیفاطمه زندیمریم فقیهی کیامحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیسهیل قاسمینازنین بازیانپری ساتکنی عندلیبحمیدرضا محمدیسعیده تهرانینسبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچشمت چو تیغ غمزه خونخوار برگرفتبا عقل و هوش خلق به پیکار برگرفتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 140
اگلی نظمای کسوت زیبایی بر قامت چالاکتزیبا نتواند دید الا نظر پاکتسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 142
