صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 410

غزل شمارهٔ 410

شاعر: سعدی

وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)

قافیہ: نم

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
چشم که بر تو می‌کُنم، چشم حسود می‌کَنم
شکر خدا که باز شد، دیدهٔ بختِ روشنم
22
هرگزم این گمان نبُد، با تو که دوستی کنم
باورم این نمی‌شود، با تو نشسته کاین منم
33
دامن خیمه برفکن، دشمن و دوست گو ببین
کاین همه لطف می‌کند، دوست به رغم دشمنم
44
عالِم شهر گو مرا، وعظ مگو که نشنوم
پیر محله گو مرا، توبه مده که بشکنم
55
گر بزنی به خنجرم، کز پی او دگر مرو
نعرهٔ شوق می‌زنم، تا رمقی‌ست در تنم
66
این نه نصیحتی بود، «کز غم دوست توبه کن»
سخت سیه‌دلی بوَد، آن که ز دوست برکنم
77
گر همه عمر بشکنم، عهد تو پس درست شد
کاین همه ذکر دوستی، لاف دروغ می‌زنم
88
پیشم از این سلامتی بود و دلی و دانشی
عشق تو آتشی بزد، پاک بسوخت خرمنم
99
شهری اگر به قصد من، جمع شوند و متفق
با همه تیغ برکشم، وز تو سپر بیفکنم
1010
چند فشانی آستین، بر من و روزگار من
دست رها نمی‌کند، مِهر گرفته دامنم
1111
گر به مراد من روی، ور نروی تو حاکمی
من به خلاف رای تو، گر نفسی زنم زنم
1212
این همه نیش می‌خورد، سعدی و پیش می‌رود
خون برود در این میان، گر تو تویی و من منم
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

تا خبر دارم از او بی‌خبر از خویشتنم

با وجودش ز من آواز نیاید که منم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 409

اگلی نظم

گر تیغ برکشد که محبان همی‌زنم

اول کسی که لاف محبت زند منم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 411

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00