غزل شمارهٔ 297

شاعر: سعدی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: ار

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

زنده کدام است بر هوشیار؟

آن که بمیرد به سر کوی یار

عاشق دیوانهٔ سرمست را

پند خردمند نیاید به کار

سر که به کشتن بنهی پیش دوست

به که به گشتن بنهی در دیار

ای که دلم بردی و جان سوختی

در سر سودای تو شد روزگار

شربت زهر ار تو دهی نیست تلخ

کوه احد گر تو نهی نیست بار

بندی مهر تو نیابد خلاص

غرقهٔ عشق تو نبیند کنار

درد نهانی دلِ تنگم بسوخت

لاجرمم عشق ببود آشکار

در دلم آرام تصور مکن

وز مژه‌ام خواب توقع مدار

گر گله از ماست شکایت بگوی

ور گُنه از توست غرامت بیار

1010

بر سر پا عذر نباشد قبول

تا ننشینی، ننشیند غبار

1111

دل چه محل دارد و دینار چیست؟

مدعیم گر نکنم جان نثار

1212

سعدی اگر زخم خوری، غم مخور

فخر بود داغ خداوندگار

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

میر خرابات توی ای نگار

وز تو خرابات چنین بی‌قرار

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1165

چند از این راه نو روزگار

پرده آن یار قدیمی بیار

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1166

مست توام نه از می و نه از کوکنار

وقت کنارست بیا گو کنار

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1167

جان خراباتی و عمر بهار

هین که بشد عمر چنین هوشیار

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1168

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور