صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 37

غزل شمارهٔ 37

شاعر: سعدی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: ارت

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
مپندار از لب شیرین عبارت
که کامی حاصل آید بی‌مرارت
22
فراق افتد میان دوستداران
زیان و سود باشد در تجارت
33
یکی را چون ببینی کشتهٔ دوست
به دیگر دوستانش ده بشارت
44
ندانم هیچکس در عهد حسنت
که بادل باشد الا بی‌بصارت
55
مرا آن گوشهٔ چشم دلاویز
به کشتن می‌کند گویی اشارت
66
گر آن حلوا به دست صوفی افتد
خداترسی نباشد روز غارت
77
عجب دارم درون عاشقان را
که پیراهن نمی‌سوزد حرارت
88
جمال دوست چندان سایه انداخت
که سعدی ناپدید ست از حقارت
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

بنده‌وار آمدم به زنهارت

که ندارم سلاح پیکارت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 36

اگلی نظم

چه دل‌ها بردی ای ساقی به ساق فتنه‌انگیزت

دریغا بوسهْ چندی بر زنخدان دلاویزت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 38

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00