صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 95

غزل شمارهٔ 95

شاعر: سعدی

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

قافیہ: اناوست

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
آن که دل من چو گوی در خم چوگان اوست
موقف آزادگان بر سر میدان اوست
22
ره به در از کوی دوست نیست که بیرون برند
سلسله پای جمع زلف پریشان اوست
33
چند نصیحت کنند بی‌خبرانم به صبر
درد مرا ای حکیم صبر نه درمان اوست
44
گر کند انعام او در من مسکین نگاه
ور نکند حاکمست بنده به فرمان اوست
55
گر بزند بی‌گناه عادت بخت منست
ور بنوازد به لطف غایت احسان اوست
66
میل ندارم به باغ انس نگیرم به سرو
سروی اگر لایقست قد خرامان اوست
77
چون بتواند نشست آن که دلش غایبست
یا بتواند گریخت آن که به زندان اوست
88
حیرت عشاق را عیب کند بی‌بصر
بهره ندارد ز عیش هر که نه حیران اوست
99
چون تو گلی کس ندید در چمن روزگار
خاصه که مرغی چو من بلبل بستان اوست
1010
گر همه مرغی زنند سخت‌کمانان به تیر
حیف بود بلبلی کاین همه دستان اوست
1111
سعدی اگر طالبی راه رو و رنج بر
کعبه دیدار دوست صبر بیابان اوست
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

طوبی غلام قد صنوبرخرام اوست

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 94

اگلی نظم

ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست

به قول هر که جهان مهر برمگیر از دوست

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 96

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00