صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 415

غزل شمارهٔ 415

شاعر: سعدی

وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

قافیہ: انم

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
ای مرهم ریش و مونس جانم
چندین به مفارقت مرنجانم
22
ای راحت اندرون مجروحم
جمعیت خاطر پریشانم
33
گویند بدار دستش از دامن
تا دست بدارد از گریبانم
44
آن کس که مرا به باغ می‌خواند
بی روی تو می‌برد به زندانم
55
وین طرفه که ره نمی‌برم پیشت
وز پیش تو ره به در نمی‌دانم
66
یک روز به بندگی قبولم کن
روز دگرم ببین که سلطانم
77
ای گلبن بوستان روحانی
مشغول بکردی از گلستانم
88
زان روز که سرو قامتت دیدم
از یاد برفت سرو بستانم
99
آن درّ دو رسته در حدیث آمد
وز دیده بیوفتاد مرجانم
1010
گویند صبور باش از او سعدی
بارش بکشم که صبر نتوانم
1111
ای کاش که جان در آستین بودی
تا بر سر مونس دل افشانم
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم

قضای عهدِ ماضی را شبی دستی برافشانم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 414

اگلی نظم

بس که در منظر تو حیرانم

صورتت را صفت نمی‌دانم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 416

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00