صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 332

غزل شمارهٔ 332

شاعر: سعدی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)

قافیہ: انش

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟
نگران تو، چه اندیشه و بیم از دگرانش؟
22
آن پی مهر تو گیرد، که نگیرد پی خویشش
وان سر وصل تو دارد، که ندارد غم جانش
33
هر که از یار، تحمل نکند، یار مگویش
وان که در عشق، ملامت نکشد، مرد مخوانش
44
چون دل از دست به در شد، مثَل کُرهٔ توسن
نتوان باز گرفتن، به همه شهر عنانش
55
به جفایی و قفایی، نرود عاشق صادق
مژه بر هم نزند، گر بزنی تیر و سنانش
66
خفته خاک لحد را، که تو ناگه به سَر آیی
عجب ار باز نیاید، به تن مرده‌روانش
77
شرم دارد چمن از قامت زیبای بلندت
که همه عمر نبوده‌ست چنین سروِ روانش
88
گفتم «از ورطه عشقت، به صبوری به درآیم»
باز می‌بینم و دریا، نه پدید است کرانش
99
عهد ما با تو نه عهدی، که تغیّر بپذیرد
بوستانی‌ست که هرگز نزند باد خزانش
1010
چه گنه کردم و دیدی، که تعلق ببریدی؟
بنده بی‌جرم و خطایی، نه صواب است، مرانش
1111
نرسد ناله سعدی، به کسی در همه عالم
که نه تصدیق کند، کز سر دردی‌ست فغانش
1212
گر فلاطون به حکیمی، مرض عشق بپوشد
عاقبت پرده برافتد ز سر راز نهانش
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

هر که هست التفات بر جانش

گو مزن لاف مهر جانانش

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 331

اگلی نظم

خطا کردی به قول دشمنان گوش

که عهد دوستان کردی فراموش

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 333

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00