صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 227

غزل شمارهٔ 227

شاعر: سعدی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: انتاچند

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند
تو ز ما فارغ و ما از تو پریشان تا چند
22
خار در پای گل از دور به حسرت دیدن
تشنه بازآمدن از چشمه حیوان تا چند
33
گوش در گفتن شیرین تو واله تا کی
چشم در منظر مطبوع تو حیران تا چند
44
بیم آنست دمادم که برآرم فریاد
صبر پیدا و جگر خوردنِ پنهان تا چند
55
تو سر ناز برآری ز گریبان هر روز
ما ز جورت سر فکرت به گریبان تا چند
66
رنگ دستت نه به حناست که خون دل ماست
خوردن خون دل خلق به دستان تا چند
77
سعدی از دست تو از پای درآید روزی
طاقت بار ستم تا کی و هجران تا چند
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 226

اگلی نظم

کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

تا دگربار که بیند که به ما پیوندند

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 228

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00