صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 422

غزل شمارهٔ 422

شاعر: سعدی

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ونم

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
آن کس که از او صبر محال است و سکونم
بگذشت ده انگشت فروبرده به خونم
22
پرسید که چونی ز غم و درد جدایی
گفتم نه چنانم که توان گفت که چونم
33
زان گه که مرا روی تو محراب نظر شد
از دست زبان‌ها به تحمل چو ستونم
44
مشنو که همه عمر جفا برده‌ام از کس
جز بر سر کوی تو که دیوار زبونم
55
بیم است چو شرح غم عشق تو نویسم
کآتش به قلم در فتد از سوز درونم
66
آنان که شمردند مرا عاقل و هشیار
کو تا بنویسند گواهی به جنونم
77
شمشیر برآور که مرادم سر سعدیست
ور سر ننهم در قدمت عاشق دونم
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

چون من به نفس خویشتن این کار می‌کنم

بر فعل دیگران به چه انکار می‌کنم؟

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 421

اگلی نظم

ز دستم بر نمی‌خیزد که یک دم بی تو بنشینم

به جز رویت نمی‌خواهم که روی هیچ کس بینم

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 423

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00