بخش 3 - حکایت تیرانداز اردبیلی

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

یکی آهنین پنجه در اردبیل

همی بگذرانید پیلک ز پیل

نمد پوشی آمد به جنگش فراز

جوانی جهان سوز پیکار ساز

به پرخاش جستن چو بهرام گور

کمندی به کتفش بر از خام گور

چو دید اردبیلی نمد پاره پوش

کمان در زه آورد و زه را به گوش

به پنجاه تیر خدنگش بزد

که یک چوبه بیرون نرفت از نمد

درآمد نمدپوش چون سام گرد

به خم کمندش درآورد و برد

به لشکرگهش برد و در خیمه دست

چو دزدان خونی به گردن ببست

شب از غیرت و شرمساری نخفت

سحرگه پرستاری از خیمه گفت

تو کآهن به ناوک بدوزی و تیر

نمدپوش را چون فتادی اسیر؟

1010

شنیدم که می‌گفت و خون می‌گریست

ندانی که روز اجل کس نزیست؟

1111

من آنم که در شیوهٔ طعن و ضرب

به رستم در آموزم آداب حرب

1212

چو بازوی بختم قوی حال بود

ستبری پیلم نمد می‌نمود

1313

کنونم که در پنجه اقبیل نیست

نمد پیش تیرم کم از پیل نیست

1414

به روز اجل نیزه جوشن درد

ز پیراهن بی اجل نگذرد

1515

کرا تیغ قهر اجل در قفاست

برهنه‌ست اگر جوشنش چند لاست

1616

ورش بخت یاور بود، دهر پشت

برهنه نشاید به ساطور کشت

1717

نه دانا به سعی از اجل جان ببرد

نه نادان به ناساز خوردن بمرد

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور