سعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 14 - حکایتبخش 14 - حکایتشاعر: سعدیوزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)صنف: مثنویصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںیکی سیرت نیکمردان شنواگر نیکبختی و مردانه رو22نقل کریںکه شبلی ز حانوت گندم فروشبه ده برد انبان گندم به دوش33نقل کریںنگه کرد و موری در آن غله دیدکه سرگشته هر گوشهای میدوید44نقل کریںز رحمت بر او شب نیارست خفتبه مأوای خود بازش آورد و گفت55نقل کریںمروت نباشد که این مور ریشپراکنده گردانم از جای خویش66نقل کریںدرون پراکندگان جمع دارکه جمعیتت باشد از روزگار77نقل کریںچه خوش گفت فردوسی پاک زادکه رحمت بر آن تربت پاک باد88نقل کریںمیازار موری که دانهکش استکه جان دارد و جان شیرین خوش است99نقل کریںسیاه اندرون باشد و سنگدلکه خواهد که موری شود تنگدل1010نقل کریںمزن بر سر ناتوان دست زورکه روزی به پایش در افتی چو مور1111نقل کریںدرون فروماندگان شاد کنز روز فروماندگی یاد کن1212نقل کریںنبخشود بر حال پروانه شمعنگه کن که چون سوخت در پیش جمع1313نقل کریںگرفتم ز تو ناتوان تر بسی استتواناتر از تو هم آخر کسی است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبنالید درویشی از ضعف حالبرِ تندرویی خداوند مالسعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 13 - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبتاگلی نظمببخش ای پسر کآدمی زاده صیدبه احسان توان کرد و، وحشی به قیدسعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 15 - گفتار اندر ثمره جوانمردی◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبحمیدرضا محمدیآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبنالید درویشی از ضعف حالبرِ تندرویی خداوند مالسعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 13 - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت
اگلی نظمببخش ای پسر کآدمی زاده صیدبه احسان توان کرد و، وحشی به قیدسعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 15 - گفتار اندر ثمره جوانمردی
