سعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 14 - حکایتبخش 14 - حکایتشاعر: سعدیوزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)صنف: مثنویصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںیکی سیرت نیکمردان شنواگر نیکبختی و مردانه رو2نقل کریںکه شبلی ز حانوت گندم فروشبه ده برد انبان گندم به دوش3نقل کریںنگه کرد و موری در آن غله دیدکه سرگشته هر گوشهای میدوید4نقل کریںز رحمت بر او شب نیارست خفتبه مأوای خود بازش آورد و گفت5نقل کریںمروت نباشد که این مور ریشپراکنده گردانم از جای خویش6نقل کریںدرون پراکندگان جمع دارکه جمعیتت باشد از روزگار7نقل کریںچه خوش گفت فردوسی پاک زادکه رحمت بر آن تربت پاک باد8نقل کریںمیازار موری که دانهکش استکه جان دارد و جان شیرین خوش است9نقل کریںسیاه اندرون باشد و سنگدلکه خواهد که موری شود تنگدل10نقل کریںمزن بر سر ناتوان دست زورکه روزی به پایش در افتی چو مور11نقل کریںدرون فروماندگان شاد کنز روز فروماندگی یاد کن12نقل کریںنبخشود بر حال پروانه شمعنگه کن که چون سوخت در پیش جمع13نقل کریںگرفتم ز تو ناتوان تر بسی استتواناتر از تو هم آخر کسی است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبنالید درویشی از ضعف حالبرِ تندرویی خداوند مالسعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 13 - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبتاگلی نظمببخش ای پسر کآدمی زاده صیدبه احسان توان کرد و، وحشی به قیدسعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 15 - گفتار اندر ثمره جوانمردیآڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبحمیدرضا محمدیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبنالید درویشی از ضعف حالبرِ تندرویی خداوند مالسعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 13 - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت
اگلی نظمببخش ای پسر کآدمی زاده صیدبه احسان توان کرد و، وحشی به قیدسعدی»بوستان»باب دوم در احسان»بخش 15 - گفتار اندر ثمره جوانمردی
