بخش 3 - حکایت ابراهیم علیه‌السلام

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

شنیدم که یک هفته ابن‌السبیل

نیامد به مهمانسرای خلیل

ز فرخنده خویی نخوردی بگاه

مگر بینوایی در آید ز راه

برون رفت و هر جانبی بنگرید

بر اطراف وادی نگه کرد و دید

به تنها یکی در بیابان چو بید

سر و مویش از گرد پیری سپید

به دلداریش مرحبایی بگفت

به رسم کریمان صلایی بگفت

که ای چشمهای مرا مردمک

یکی مردمی کن به نان و نمک

نعم گفت و برجست و برداشت گام

که دانست خلقش، علیه‌السلام

رقیبان مهمانسرای خلیل

به عزت نشاندند پیر ذلیل

بفرمود و ترتیب کردند خوان

نشستند بر هر طرف همگنان

1010

چو بسم الله آغاز کردند جمع

نیامد ز پیرش حدیثی به سمع

1111

چنین گفتش: ای پیر دیرینه روز

چو پیران نمی‌بینمت صدق و سوز

1212

نه شرط است وقتی که روزی خوری

که نام خداوند روزی بری؟

1313

بگفتا نگیرم طریقی به دست

که نشنیدم از پیر آذرپرست

1414

بدانست پیغمبر نیک فال

که گبر است پیر تبه بوده حال

1515

به خواری براندش چو بیگانه دید

که منکر بود پیش پاکان پلید

1616

سروش آمد از کردگار جلیل

به هیبت ملامت کنان کای خلیل

1717

منش داده صد سال روزی و جان

تو را نفرت آمد از او یک زمان

1818

گر او می‌برد پیش آتش سجود

تو وا پس چرا می‌بری دست جود؟

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور