بخش 22 - حکایت

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

11

به صنعا درم طفلی اندر گذشت

چه گویم کز آنم چه بر سر گذشت

22

قضا نقش یوسف جمالی نکرد

که ماهی گورش چو یونس نخورد

33

در این باغ سروی نیامد بلند

که باد اجل بیخش از بن نکند

44

نهالی به سی سال گردد درخت

ز بیخش بر آرد یکی باد سخت

55

عجب نیست بر خاک اگر گل شکفت

که چندین گل‌اندام در خاک خفت

66

به دل گفتم ای ننگ مردان بمیر

که کودک رود پاک و آلوده پیر

77

ز سودا و آشفتگی بر قدش

برانداختم سنگی از مرقدش

88

ز هولم در آن جای تاریک و تنگ

بشورید حال و بگردید رنگ

99

چو باز آمدم زآن تغیر به هوش

ز فرزند دلبندم آمد به گوش:

1010

گرت وحشت آمد ز تاریک جای

به هش باش و با روشنایی در آی

1111

شب گور خواهی منور چو روز

از اینجا چراغ عمل برفروز

1212

تن کارکن می‌بلرزد ز تب

مبادا که نخلش نیارد رطب

1313

گروهی فراوان طمع ظن برند

که گندم نیفشانده خرمن برند

1414

بر آن خورد سعدی که بیخی نشاند

کسی برد خرمن که تخمی فشاند

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور