بخش 26 - حکایت قزل ارسلان با دانشمند

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

قزل ارسلان قلعه‌ای سخت داشت

که گردن به الوند بر می‌فراشت

نه اندیشه از کس نه حاجت به هیچ

چو زلف عروسان رهش پیچ پیچ

چنان نادر افتاده در روضه‌ای

که بر لاجوردی طبق بیضه‌ای

شنیدم که مردی مبارک حضور

به نزدیک شاه آمد از راه دور

حقایق شناسی، جهاندیده‌ای

هنرمندی، آفاق گردیده‌ای

بزرگی، زبان آوری کاردان

حکیمی، سخنگوی بسیاردان

قزل گفت چندین که گردیده‌ای

چنین جای محکم دگر دیده‌ای؟

بخندید کاین قلعه‌ای خرم است

ولیکن نپندارمش محکم است

نه پیش از تو گردن کشان داشتند

دمی چند بودند و بگذاشتند؟

1010

نه بعد از تو شاهان دیگر برند

درخت امید تو را بر خورند؟

1111

ز دوران ملک پدر یاد کن

دل از بند اندیشه آزاد کن

1212

چنان روزگارش به کنجی نشاند

که بر یک پشیزش تصرف نماند

1313

چو نومید ماند از همه چیز و کس

امیدش به فضل خدا ماند و بس

1414

بر مرد هشیار دنیا خس است

که هر مدتی جای دیگر کس است

1515

چنین گفت شوریده‌ای در عجم

به کسری که ای وارث ملک جم

1616

اگر ملک بر جم بماندی و بخت

تو را کی میسر شدی تاج و تخت؟

1717

اگر گنج قارون به دست آوری

نماند مگر آنچه بخشی، بری

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور