صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »بوستان
  3. »باب هفتم در عالم تربیت
  4. »بخش 16 - حکایت

بخش 16 - حکایت

شاعر: سعدی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

Toggle stanza 1
11
طریقت شناسان ثابت قدم
به خلوت نشستند چندی به هم
22
یکی زان میان غیبت آغاز کرد
در ذکر بیچاره‌ای باز کرد
33
کسی گفتش ای یار شوریده رنگ
تو هرگز غزا کرده‌ای در فرنگ؟
44
بگفت از پس چار دیوار خویش
همه عمر ننهاده‌ام پای پیش
55
چنین گفت درویش صادق نفس
ندیدم چنین بخت برگشته کس
66
که کافر ز پیکارش ایمن نشست
مسلمان ز جور زبانش نرست
77
چه خوش گفت دیوانهٔ مرغزی
حدیثی کز او لب به دندان گزی
88
من ار نام مردم بزشتی برم
نگویم به جز غیبت مادرم
99
که دانند پروردگان خرد
که طاعت همان به که مادر برد
1010
رفیقی که غایب شد ای نیک نام
دو چیزست از او بر رفیقان حرام
1111
یکی آن که مالش به باطل خورند
دوم آن که نامش به غیبت برند
1212
هر آن کو برد نام مردم به عار
تو خیر خود از وی توقع مدار
1313
که اندر قفای تو گوید همان
که پیش تو گفت از پس مردمان
1414
کسی پیش من در جهان عاقل است
که مشغول خود وز جهان غافل است
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

به طفلی درم رغبت روزه خاست

ندانستمی چپ کدام است و راست

سعدی»بوستان»باب هفتم در عالم تربیت»بخش 15 - حکایت روزه در حال طفولیت

اگلی نظم

سه کس را شنیدم که غیبت رواست

وز این درگذشتی چهارم خطاست

سعدی»بوستان»باب هفتم در عالم تربیت»بخش 17 - گفتار اندر کسانی که غیبت ایشان روا باشد

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00