رودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 102شمارهٔ 102شاعر: رودکیوزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف)قافیہ: چونسیبپژمردهبراونگمصنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون برگ لاله بودهام و اکنونچون سیب پژمرده بر آونگم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمداری مرا بدان که فراز آیمزیر دو زلفکانت به نخچیزمرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 101اگلی نظمسرو بودیم چندگاه بلندکوژ گشتیم و چون درونه شدیمرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 103ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
