رودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 114شمارهٔ 114شاعر: رودکیوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: کهازگریستناوستاینزمینخندانصنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبه نوبهاران بستای ابر گریان راکه از گریستن اوست این زمین خندان◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمخود غم دندان به که توانم گفتن؟زرین گشتم برون سیمین دندانرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 113اگلی نظمبه آتش درون بر مثال سمندربه آب اندرون بر مثال نهنگانرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 115ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
