رودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 129شمارهٔ 129شاعر: رودکیوزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)قافیہ: هرابربهارگاهبابختوصنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعاجز شود از اشک و غریو منهر ابر بهارگاه بابختو◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک!نماند فزون تر ز سالی پرستو؟رودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 128اگلی نظمدلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تورنگ من با تو نبندد بیش ازین ملماز تورودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 130ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمدلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تورنگ من با تو نبندد بیش ازین ملماز تورودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 130
