بخش 4 - گفتار اَندر آفرینشِ مَردُم

شاعر: فردوسی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

چو زین بُگذَری مَردُم آمد پَدید

شد این بَندها را سَراسَر کِلید

سَرش راست بَر شُد چو سَروِ بُلَند

به گفتارْ خوب و خِرَدْ کار بَند

پذیرندهٔ هوش و رای و خِرَد

مَر او را دَد و دام فَرمان بَرَد

زِ راهِ خِرَد بِنگَری اَندکی

که مَردُم به مَعنی چه باشَد یکی

مگر مَردُمی خیره خوانی هَمی

جز این را نشانی نَدانی هَمی

تو را از دو گیتی بَر آوَرده‌اَند

به چَندین میانچی بِپَروَردِه‌اَند

نُخُستینِ فِطرَت پَسینِ شُمار

تویی خویشتَن را به بازی مَدار

شِنیدَم زِ دانا دِگرگونه زین

چه دانیم رازِ جَهان آفرین

نِگَه کُن سَرانجامِ خود را ببین

چو کاری بیابی اَز این بِه گُزین

1010

به رَنج اَندر آری تَنَت را رَواست

که خود رَنج بُردن به دانش سِزاست

1111

چو خواهی که یابی زِ هَر بَد رَها

سَر اَندر نَیاری به دامِ بَلا

1212

نِگه کُن بِدین گُنبدِ تیزگَرد

که دَرمان اَزوی اَست و زویَست دَرد

1313

نه گَشت‌ِ زَمانه بِفَرسایَدَش

نه آن رَنج وُ تیمار بِگزایَدَش

1414

نه از جُنبش آرام گیرَد هَمی

نه چون ما تَباهی پَذیرَد هَمی

1515

اَز او دان فُزونی اَز او هَم شُمار

بَد و نیک نَزدیکِ او آشکار

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور