بخش 3 - بنیان کردن آهنگری و صنعت‌های دیگر به دست هوشنگ

شاعر: فردوسی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

چو بشناخت آهنگری پیشه کرد

از آهنگری ارّه و تیشه کرد

چو این کرده شد چارهٔ آب ساخت

ز دریای‌ها رودها را بتاخت

به جوی و به رود آب‌ها راه کرد

به فرخندگی رنج کوتاه کرد

چراگاه مردم بدان برفزود

پراگند پس تخم و کشت و درود

برنجید پس هر کسی نان خویش

بورزید و بشناخت سامان خویش

بدان ایزدی جاه و فرّ کیان

ز نخچیر گور و گوزن ژیان

جدا کرد گاو و خر و گوسفند

به ورز آورید آن‌چه بُد سودمند

ز پویندگان هر چه مویش نکوست

بکشت و به سرشان برآهیخت پوست

چو روباه و قاقم چو سنجاب نرم

چهارم سمور است کش موی گرم

1010

بر این گونه از چرم پویندگان

بپوشید بالای گویندگان

1111

برنجید و گسترد و خورد و سپرد

برفت و به جز نام نیکی نبرد

1212

بسی رنج برد اندر آن روزگار

به افسون و اندیشهٔ بی‌شمار

1313

چو پیش آمدش روزگار بهی

از او مردری ماند تخت مهی

1414

زمانه ندادش زمانی درنگ

شد آن هوش هوشنگ با فرّ و سنگ

1515

نه پیوست خواهد جهان با تو مهر

نه نیز آشکارا نمایدت چهر

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور