Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by کیوان عاروان

غزل شمارهٔ 3–اِی دل چه اندیشیده‌ای در عُذرِ آن تقصیرها؟

What excuses have you to offer, my heart, for so many shortcomings? Such constancy on the part of the Beloved, such unfaithfulness on your own!

غزل شمارهٔ 16–ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیا

غزل شمارهٔ 163–بروید ای حریفان بِکِشید یار ما را

Go forth, my comrades, draw along our beloved, at last bring to me the fugitive idol;

غزل شمارهٔ 290–بی یار مهل ما را بی‌یار مخسب امشب

غزل شمارهٔ 314–تو را که عشق نداری تو را رواست بخسب

You who possess not Love, it is lawful to you—sleep on; be gone, for Love and Love’s sorrow is our portion—sleep on.

غزل شمارهٔ 322–آمده‌ام که تا به خود گوش کشان کشانمت

I have come so that, tugging your ear, I may draw you to me, unheart and unself you, plant you in my heart and soul.

غزل شمارهٔ 391–مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست

غزل شمارهٔ 427–در دل و جان خانه کردی عاقبت

غزل شمارهٔ 533–رندان سلامت می‌کنند جان را غلامت می‌کنند

غزل شمارهٔ 553–بی‌همگان به سر شود، بی‌تو به سر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 563–دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

My heart, be seated near that person who has experience of the heart, go under that tree which bears fresh blossoms.

غزل شمارهٔ 567–نباشد عیب پرسیدن تو را خانه کجا باشد

غزل شمارهٔ 575–ایا سر کرده از جانم! تو را خانه کجا باشد؟

غزل شمارهٔ 597–امروز جمال تو بر دیده مبارک باد

غزل شمارهٔ 1040–جفا از سر گرفتی یاد می‌دار

غزل شمارهٔ 1047–در این سرما و باران یار خوشتر

In this cold and rain the Beloved is sweeter, the Beauty in the bosom, and Love in the brain.

غزل شمارهٔ 1228–ای یوسفِ مه‌رویان! ای جاه و جمالت خوش

غزل شمارهٔ 1263–سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش

غزل شمارهٔ 1372–این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده‌ام

This time I am wholly involved in loverhood, this time I am wholly cut off from well-being.

غزل شمارهٔ 1390–باز آمدم، باز آمدم، از پیش آن یار آمدم

غزل شمارهٔ 1499–بیا کز عشق تو دیوانه گشتم

غزل شمارهٔ 1622–تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم

غزل شمارهٔ 2054–بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن

I have heard that you are intending to journey; do not. That you give your love to another friend and companion; do not.

غزل شمارهٔ 2219–من غلام قمرم، غَیر قمر، هیچ مگو

غزل شمارهٔ 2225–شکر ایزد را که دیدم روی تو

غزل شمارهٔ 2572–جانا به غریبستان چندین به چه می‌مانی

My soul, why do you tarry so long in the land of exile? Return from this exile; how long will you be dispersed?

غزل شمارهٔ 3165–جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟