Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by فتانه صانعی

غزل شمارهٔ 2130–ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او

Lovers, lovers, whoever sees His face, his reason becomes distraught, his habit confounded.

غزل شمارهٔ 2131–حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو.

غزل شمارهٔ 2132–مستی ببینی رازدان می‌دانک باشد مست او

غزل شمارهٔ 2133–بیدار شو بیدار شو هین رفت شب بیدار شو

غزل شمارهٔ 2134–نبود چنین مه در جهان ای دل همین جا لنگ شو

غزل شمارهٔ 2135–ای شعشعه نور فلق در قبه مینای تو

The glow of the light of daybreak is in your emerald vault, the goblet of the blood of twilight is your blood-measuring bowl.

غزل شمارهٔ 2136–ساقی اگر کم شد میت دستار ما بستان گرو

غزل شمارهٔ 2138–ای عشق تو موزونتری یا باغ و سیبستان تو

غزل شمارهٔ 2139–والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدو

غزل شمارهٔ 2140–دل دی خراب و مست و خوش هر سو همی‌افتاد از او

غزل شمارهٔ 2141–ای تن و جان بنده او بند شکرخنده او

غزل شمارهٔ 2142–چون بجهد خنده ز من خنده نهان دارم از او

When laughter leaps forth from me, I keep laughter hidden from him; I make a sour face at him; I shout and scream at him.

غزل شمارهٔ 2143–روشنی خانه تویی خانه بمگذار و مرو

غزل شمارهٔ 2144–کار جهان هر چه شود کار تو کو بار تو کو

Whatever comes of the world’s affairs, how does that affect your business? If the two worlds have become an idol-temple, where is that roguish idol of yours?

غزل شمارهٔ 2146–ای شکران ای شکران کان شکر دارم از او

غزل شمارهٔ 2147–چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

غزل شمارهٔ 2148–جان و سر تو ای پسر نیست کسی به پای تو

غزل شمارهٔ 2149–ای تو خموش پرسخن چیست خبر بیا بگو

غزل شمارهٔ 2150–عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال تو

غزل شمارهٔ 2151–در سفر هوای تو بی‌خبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2152–سخت خوش است چشم تو و آن رخ گلفشان تو

غزل شمارهٔ 2153–ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو

غزل شمارهٔ 2154–هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای بگو

غزل شمارهٔ 2155–کی ز جهان برون شود جزو جهان هله بگو

Say, how shall a part of the world depart from the world? How shall moisture escape from water, one leap from two?

غزل شمارهٔ 2156–سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2157–سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو

The rock splits open in yearning to encounter you; the soul beats wing and pinion in the joy of your air.

غزل شمارهٔ 2158–من که ستیزه روترم در طلب لقای تو

غزل شمارهٔ 2159–باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو

غزل شمارهٔ 2160–ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبوده‌ست او

غزل شمارهٔ 2161–اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او

غزل شمارهٔ 2162–دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

غزل شمارهٔ 2163–چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو

غزل شمارهٔ 2164–اگر بگذشت روز ای جان به شب مهمان مستان شو

غزل شمارهٔ 2166–دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

Again I am raging. I am in such a state by your soul that every bond you bind, I break, by your soul.

غزل شمارهٔ 2167–دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تو

غزل شمارهٔ 2168–نمی‌گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو

غزل شمارهٔ 2169–ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی تو

غزل شمارهٔ 2170–هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو

All my six directions, Beloved, are graven with your beauty, you shine in the mirror, since it has been polished by you.

غزل شمارهٔ 2171–گشته‌ست طپان جانم ای جان و جهان برگو

غزل شمارهٔ 2172–هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او

Both aware and untimely he came as my guest; my heart said, “Who has come?” My soul said, “The moonfaced moon.”

غزل شمارهٔ 2173–چنگ خردم بگسل تاری من و تاری تو

غزل شمارهٔ 2174–ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو

غزل شمارهٔ 2175–در خشکی ما بنگر وآن پرده تر برگو

غزل شمارهٔ 2176–آن دلبر عیار جگرخواره ما کو

غزل شمارهٔ 2177–خزان عاشقان را نوبهار او

غزل شمارهٔ 2178–تو کمترخواره‌ای هشیار می‌رو

غزل شمارهٔ 2179–تو جام عشق را بستان و می‌رو

غزل شمارهٔ 2181–دل و جان را طربگاه و مقام او

غزل شمارهٔ 2182–به پیشت نام جان گویم زهی رو

غزل شمارهٔ 2183–به پیشت نام جان گویم زهی رو