Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by علی اسلامی مذهب

غزل شمارهٔ 22–چندان بنالم ناله‌ها چندان برآرم رنگ‌ها

غزل شمارهٔ 33–مِی دِه گزافه ساقیا، تا کم شود خوف و رجا

غزل شمارهٔ 44–در دو جهان لطیف و خوش، همچو امیر ما کجا

غزل شمارهٔ 54–از این اقبالگاه خوش مشو یک دم دلا تنها

غزل شمارهٔ 56–عطارد مشتری باید‌، متاع آسمانی را

غزل شمارهٔ 57–مسلمانان مسلمانان چه باید گفت یاری را

غزل شمارهٔ 58–رسید آن شه رسید آن شه بیارایید ایوان را

The king has come, the king has come; adorn the palace-hall; cut your forearms in honour of the fair one of Canaan.

غزل شمارهٔ 59–تو از خواری همی نالی نمی‌بینی عنایت‌ها

غزل شمارهٔ 134–ساقیا در نوش آور شیره عنقود را

غزل شمارهٔ 323–آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت

غزل شمارهٔ 391–مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست

غزل شمارهٔ 546–هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود

غزل شمارهٔ 712–خوش باش که هر که راز داند

غزل شمارهٔ 1394–دفع مده دفع مده من نروم تا نخورم

غزل شمارهٔ 1791–بویی همی‌آید مرا، مانا که باشد یار من

غزل شمارهٔ 1803–بخت نگار و چشم من هر دو نخسبد در زمن

غزل شمارهٔ 1807–ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من

Enough now from the cry dush—“dismount”—I have remained far from my road; enough from the cry qush—“set off”—I have missed my tent.

غزل شمارهٔ 1811–خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن

غزل شمارهٔ 1837–یا رب من بدانمی‌چیست مراد یار من

Lord, would that I knew what is the desire of my Beloved; He has barred my road of escape, robbed me of my heart and my repose.

غزل شمارهٔ 1843–دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن

غزل شمارهٔ 1848–چه باشد پیشه عاشق به جز دیوانگی کردن

غزل شمارهٔ 1855–چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون

غزل شمارهٔ 1900–بیا ای مونس جان‌های مستان

غزل شمارهٔ 1996–چون خیال تو درآید به دلم رقص کنان

غزل شمارهٔ 1999–مکن ای دوست ز جور این دلم آواره مکن

غزل شمارهٔ 2000–ای ز هجران تو مردن طرب و راحت من

Since you deserted me death is for me joy and ease; without you, death has become for me like honey and milk.

غزل شمارهٔ 2001–دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین بر من

غزل شمارهٔ 2002–تو سبب سازی و دانایی آن سلطان بین

غزل شمارهٔ 2003–همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن

All have eaten and fallen asleep, and the house has become empty; it is time for us to saunter forth to the garden,

غزل شمارهٔ 2005–چه نشستی دور چون بیگانگان

غزل شمارهٔ 2006–هر کجا که پا نهی ای جان من

Wherever you set your foot, my darling, tulip and violet and jasmine spring up.

غزل شمارهٔ 2007–شاه ما باری برای کاهلان

غزل شمارهٔ 2052–ای آنک از میانه کران می‌کنی مکن

غزل شمارهٔ 2064–باز فروریخت عشق از در و دیوار من

غزل شمارهٔ 2133–بیدار شو بیدار شو هین رفت شب بیدار شو

غزل شمارهٔ 2134–نبود چنین مه در جهان ای دل همین جا لنگ شو

غزل شمارهٔ 2138–ای عشق تو موزونتری یا باغ و سیبستان تو

غزل شمارهٔ 2142–چون بجهد خنده ز من خنده نهان دارم از او

When laughter leaps forth from me, I keep laughter hidden from him; I make a sour face at him; I shout and scream at him.

غزل شمارهٔ 2144–کار جهان هر چه شود کار تو کو بار تو کو

Whatever comes of the world’s affairs, how does that affect your business? If the two worlds have become an idol-temple, where is that roguish idol of yours?

غزل شمارهٔ 2147–چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

غزل شمارهٔ 2153–ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو

غزل شمارهٔ 2154–هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای بگو

غزل شمارهٔ 2207–در خلاصه عشق آخر شیوه اسلام کو

غزل شمارهٔ 2212–تو بمال گوش بربط که عظیم کاهل است او

غزل شمارهٔ 2281–ای از تو خاکی تن شده تن فکرت و گفتن شده

غزل شمارهٔ 2309–من، بی‌خود و تو، بی‌خود؛ ما را کِه بَرَد خانِه؟

غزل شمارهٔ 2317–ای خاک کف پایت رشک فلکی بوده

غزل شمارهٔ 2444–چون در‌شو‌ی در باغ دل مانند گل خوش‌بو شوی

غزل شمارهٔ 2458–سنگ مزن بر طرف کارگه شیشه‌گر‌ی

Do not fling stones at the factory of glassmaking, do not strike anew the wounded heart of the broken-hearted.

غزل شمارهٔ 2460–تو نه چنانی که منم، من نه چنانم که تویی