بخش 1 - الفصل الرابع فی ارادته تعالی و تقدس علم الیقین
Toggle stanza 1آن مریدی که از ارادت و خواست
11
آن مریدی که از ارادت و خواست
کند او جمله نیک و بد، کژ و راست
22
کفر و دین، زشت و خوب، دشمن و دوست
همه از قدرت و ارادت اوست
33
نافع و ضار و معطی و مانع
کیست جز حی قادر صانع
44
تا که مثبت شود ارادت وی
گفت «اردناه ان یقول لشیء»
55
شیء عام است خاصه با تنکیر
تو از او هیچ چیز باز مگیر
66
گشته از خلق و حلق و رزق و اجل
بفراغت خدای عزوجل
77
کردنی جمله کرد، واپرداخت
هیچ چیزی ز تو نخواهد ساخت
88
همه در سابق ازل رانده است
رانده را رانده، خوانده را خوانده است
99
قلمش چون نوشت خردودرشت
خشک گشت و از آن سپس ننوشت
1010
گر کند این زمان حقایق قلب
کلب این قلب و قلب آن را کلب
1111
آن هم از سابق قضا باشد
نقص و تغییر کی روا باشد
1212
گر معلق کنی و گر مبرم
اندرین حکم داخلند به هم
Sources
Persian text source: Ganjoor