غزل شمارهٔ 157
Toggle stanza 1جانا ز غم عشق تو من زارم من زار
11
جانا ز غم عشق تو من زارم من زار
از تودهٔ سیسنبر در بارم در بار
22
هر چند که بیزار شدم من ز جفاهات
زین مایهٔ بیزاری بیزارم بیزار
33
تا در کف اندوه بماندست دل من
زین محنت و اندوه بر آزارم آزار
44
از بهر رضای دل تو از دل و از جان
ای دوست به جان تو که آوارم آوار
55
ای روی تو چون روز و دو زلفین تو چون شب
پیوسته شب از عشق تو بیدارم بیدار
66
ای نقطهٔ خوبی و نکویی به همه وقت
گردندهٔ عشق تو چو پرگارم پرگار
77
پیکار نیم از غمت ای ماه شب و روز
بر درگه سودای تو بر کارم بر کار
88
در کعبهٔ تیمار اگر چند مقیمم
ای یار چنان دان که به خمارم خمار
99
از عشوهٔ عشق تو اگر مست شدم مست
از خوردن اندوه تو هشیارم هشیار
1010
از هجر تو نزدیک سنایی چو رخ تو
اندر چمن عشق به گلزارم گلزار
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای عاشق دل داده بدین جای سپنجی
همچون شمنی شیفته بر صورت فرخار
RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 55
گیرم که بود میر تو را زر به خروار
رخساره چون زر ز کجا یابد زردار
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1037
هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار
این شعله دو بالاشود از جامه گلنار
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 4744
ای گردن احرار به شکر تو گرانبار
تحقیق ترا همره و توفیق ترا یار
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 74 - در مدح علی بن محمد طبیب
ای بی سببی از بر ما رفته به آزار
وی مانده ز آزار تو ما سوخته و زار
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 76 - در مدح بهرامشاه